«Бешбармақ буға бөленіп, ет пен пияздың иісі аңқып тұрды — бұл туған үйдің иісіндей еді» — Мұхтар Әуезовтің «Абай жолындағы» осы жолдар Saksaul мейрамханасының рухын дәл сипаттайды: қазақ асханасының классикасы берік сақталған (бешбармақ — солтүстік дәстүр бойынша жылқы етінен дайындалады), дәм мен хош иіс — адамның жанын тербететіндей. Қазандарда палау мен дімләма баяу пісіріледі, ал ашық ас үйде тандырда ыстық шелпектер мен самсалар — қой етімен, тауықпен, ірімшікпен немесе асқабақпен пісіреді. Тағамдар — түркі халықтарының үй тағамдары, бірақ дәл сол деңгейде мейрамханалық мәнге ие: өзбекше машхурда — ноқат пен жасыл маш қосылған, ұйғырша лағман — ваджу тұздығымен, қолдан созылған кеспемен. Бұл тағамдар сырттағы Нұржол панорамасындағы Кисё Курокаваның футуристік урбанизміне үйлесе отырып, уақыт тереңінен тамыр тартқан дәм сиқырын бұзбайды.